Eccleston Walk
วันเสาร์ที่ผ่านมาอากาศดีใช้ได้ แถมอุ่นขึ้นเยอะเลย เราพากันออกไปเดินเล่นแถวๆบ้าน จะว่าไปแล้วก็มันก็ไม่ได้อยู่ในละแวกบ้านนักหรอกเพราะต้องขับรถไปประมาณสิบนาที
เป็นกิจวัตรประจำวันที่เราต้องพาฟินนิแกนออกไปเดินทุกวัน ไม่อย่างนั้นมันจะออกอาการหงุดหงิด งุ่นง่าน เดินพล่านไปมาแถมมีครางอีกต่างหาก ไอ้ครั้นจะทำเฉยก็ไม่ได้เพราะมันน่ารำคาญเป็นที่สุด
หมาที่นี่ค่อนข้างโชคดีเพราะเจ้าของจะให้ความเอาใจใส่ดูแลเป็นอย่างมาก ไอ้ที่จะเลี้ยงตามมีตามเกิดแบบหมาไทยนั้นลืมไปได้เลย ไอ้เราก็มีหมาที่เมืองไทยและมันก็เลี้ยงง้ายง่าย ก็คิดว่าไอ้เจ้าฟินนิแกนเนี้ยะมันจะเหมือนกัน แต่ปรากฎว่าเราคิดผิดอย่างแรง มันเป็นภาระอันใหญ่หลวงทีเดียว
“กล้องปัญญาอ่อน ถ่ายดีที่สุดได้แค่นี้แหละ ภั๋วจนเลยไม่มีปัญญาถอยกล้องแพงๆ
ที่ๆเราไปเดินเล่นนั้นอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆแต่สวยมากชื่อ Eccleston เราพบสถานที่นีแบบไม่ได้ตั้งใจก็ถือว่าเป็นกำไรเพราะไม่ค่อยมีคนรู้จักที่นี่มาก เราเลยเดินเล่นชมนกชมไม้กันสบายอารมณ์
เส้นทางเดินนี้เลียบกับแม่น้ำดี River Deeสวยมาก เห็นแล้วคิดถึงคลองที่แยกจากเจ้าพระยา ไม่รู้คิดได้ไง ทั้งๆที่ที่นี่สวยสะอาดและเป็นธรรมชาติกว่าเยอะ
ฟินนิแกนท่าทางจะชอบอกชอบใจเป็นพิเศษที่ได้มาที่ใหม่เลยทำสัญลักษณ์ไว้ตลอดทาง (ฉี่)
เดินไปเรื่อยๆก็พบว่าเส้นทางเดินนี้อยู่หลังบ้านของ Duke of Westminster ที่เราเคยไปกันมา จะว่าเป็นบ้านก็ไม่ใช่เพราะมันกว้างใหญ่กว่าที่จะเป็นแค่บ้าน ที่นี่่่้เค้าเรืยกว่า estate
“ดอกไม้ป่าตามทาง”
แล้วเราก็แวะไปในทุ่ง(Meadow) ใช้เวลาเดินตรงนี้ประมาณครี่งชั่วโมงเห็นจะได้ แล้วเราก็กลับบ้าน ยังไม่ทันถึงบ้านฟินนิแกนก็สลบเหมือดตัังแต่อยู่ในรถ
“What did you say Finnigan?”
“Does it smell nice, boy?”
”Woohoo!!”